จะหลั่งถ้อยร้อยริน..จินตนา..... อหังการ์ท้าโลกแม้โศกศัลย์.... จะยืนหยัดแข็งขืนเพื่อยืนยัน.... เดินตามฝันท้าทายลมหายใจ...
วันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2554
ถึงเพื่อน
แค่บอกว่าคิดถึงก็ซึ้งแล้ว
ดวงดอกแก้วกลีบเฉาคลายเศร้าหมอง
ดุจน้ำทิพย์ฉ่ำใสหัวใจพอง
สิ่งที่พร่องเต็มปริ่มอิ่มเอมใจ
เคยหวลไห้โหยหาค่าของรัก
เพิ่งประจักษ์ว่ารักนั้นมันอยู่ใกล้
อยู่ในห้วงความคิดถึงบึ้งหทัย
เป็นสายใยร้อยถักรักผูกพัน
รักใช่คู่...ชู้ชื่น...อาจขื่นขม
ซ่อนอารมณ์ ไหวหวามในความฝัน
รักที่แท้คือรักมิตรนิจนิรันดร์
รักคงมั่นรักอยู่มิรู้จาง
หากวันนี้เราจับจองครองเป็นเจ้า
คงเหงาเศร้าร้าวรักหรือหักห่าง
ความใกล้อาจให้แตกต้องแยกทาง
ให้รักร้างแรมราหรือลาไกล
จงรักษามิตรภาพอันซาบซึ้ง
ความคะนึงคิดถึงกันนั้นยิ่งใหญ่
เป็นพลังโอบกอดตลอดไป
สองดวงใจผูกพันจนวันตาย
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น