รู้อารมณ์

มีดอกไม้สายฝนบนเมฆครึ้ม

มาซับซึมความรู้สึกอันลึกซึ้ง

ของกวีบนดอยคอยรำพึง

อีกคนหนึ่งบนเกาะ (นั่ง) เคาะกะลา




รู้อารมณ์กวียามนี้นะ

รู้ขณะหายใจเกินใฝ่คว้า

รู้ถึงห้วงแห่งฝันวันเวลา

รู้ว่าฟ้ากว้างกว่า...จะหากัน