ไร้สิ้นศรัทธา

ไร้ปีก..ไร้ขน แต่ทนฝืน
ไร้จุดยืน..คืนค่ำ ด้วยร่ำหา
ไร้สิ้น..ไร้คิด จิตวิญญาณ์
ไร้ศรัทธา..สภาสูง เหนือฝูงชน

เกลื่อนกล่น..แต่หล่นหาย
หยิบไม่ได้..สักหนึ่งหน
ความรู้สึก..มันลึกทน
ไม่หลุดพ้น..บนทางจร


เบื่อสภา..อันทรงเกียรติ
น่ารังเกียจ..เกลียดยอกย้อน
ไม่อยากเห็น..(คน)เล่นละคร
เน่าทุกตอน หลอนทุกคน


อะไรเหลือ..ให้เชื่ออีก
เมื่อศรัทธา.. ถูกฉีกป่น
ราคา..มหาชน
แค่ผ่านพ้น..ฤดูกาล