ลมฝน

ลมพัดม้วน ยอดไม้ ชายคาบ้าน
ใบปลิดปลิว เพ่นพล่าน สะท้านไหว
ฝนกระหน่ำ ซ้ำซัด สะบัดใบ
หมาวิ่งหา ที่ใหม่ ไปซุกนอน

ปิดหน้าต่าง ประตู ลมกรูเข้า
ม่านสีขาว พลิ้วผืน เป็นคลื่นซ้อน
ละอองฝน ปลิวหยด บนบทกลอน
นกบนคอน เกาะแน่น กับแกนไม้

สายฝนพรายร่ายหล่น ระคนหนาว (สุภีวดา สุภาวดี 

‎.....)

ใจปวดร้าวคราวฝนมา พาสั่นไหว
ลมพัดพรื้วริ้วระริก จิกทรวงใน
คิดถึงใคร ไหนเล่า ให้เศร้าอุรา

น้ำตาฟ้าหลั่งมา เป็นสายฝน
น้ำตาคนนั้นเออล้น เพราะคะนึงหา
ฟ้าเปียกปอน หมอนเจ้ากรรม เปียกน้ำตา
พิรุณมาพาเหว่ว้า มาเยี่ยมเยือน...