คนดื้อ

จะยื้อยุดฉุดไว้...ก็ไร้ผล
เชิญดั้นด้นต่อไป...ตามใจฝัน
แม้รู้ว่าหนามหนา...ก็ฝ่าฟัน
เพื่อสนองความรั้น...ที่ตั้งใจ 

ใช่ว่าจะเสือกไส...หรือไล่ส่ง
ก็ยังคงติดตาม...ความเคลื่อนไหว
ก็เห็นอยู่ว่าลำเค็ญ...ความเป็นไป
ฉันคงไม่ยื้อยุด...หรือฉุดดึง 

อาจจะเป็นนักบุญ...ที่ใจบาป
ทนเห็นภาพทุกข์สุม...ที่รุมทึ้ง
แค่อยากให้บทเรียน...เพียรคำนึง
ว่าใจหนึ่งเคยหวังดี...เคยชี้ทาง 

จึงปล่อยให้ว่ายวน...ทนกระแส
อย่ายอมแพ้โลกจะหยัน...ฝันที่สร้าง
หากก้าวพ้นกับดัก...รักที่พราง
ฉันก็พร้อมก้าวย่าง...เคียงข้างเธอ