วันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ดินน้าวดาวโน้ม



คงไม่อยากไต่ฟ้า...ไปหาดาว
เพราะฟ้าพราวสูงเกิน...จะเดินถึง
จงแหงนมองฟ้าใส...ใจคะนึง
ว่าใจหนึ่งยังรอ...และท้อใจ 


เห็นหรือไม่เมื่อดินน้าว...ดาวก็โน้ม
พวงโพยมพร้อมฝัน...วันฟ้าใส
เพียงแค่เอื้อมมือสาว...คว้าดาวไป
จะต้องใช้ความกล้าหาญ....นานเท่าไร ? 




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น