ยามท้อแท้

เมื่อยามที่ท้อแท้
เมื่อยามที่แพพ่าย
เมื่อยามหัวใจสลาย
มันคล้าย ๆ จะหมดแรง

เหตุอันใด ทำให้ท้อ
งานหรืออะไรหนอทำให้
ถ้าบ่นแล้วสบายใจ
ให้บ่นได้...3 วัน ลุงหมู บ้านยะมะรัชโช

ไม่มีอะไรในกอไผ่...
เพียงแค่ใจ มันแกว่ง ตามแรงปั่น
ยิ่งกว่า คมมีด กรีดจาบัลย์
พอข้ามวัน คงหลุด...จากจุดนี้

โถ...นึกว่าจะแน่ !
ก็แค่"มาร"ผ่านมาทำหน้าที่
พิสูจน์ความแข็งแกร่งแห่งชั่ว-ดี
ถ้าเท่านี้ยังท้อ...ก็น่ากลัว (จะแย่)  ลุงหมู บ้านยะมะรัชโช

ได้พบมารสำราญจิต..
ได้พิชิต ความโฉดเขลา เงาสลัว
ของอำนาจ บาทใหญ่ ที่ใกล้ตัว
ความดี-ชั่ว กับดัก ผลักความดี..

ก็เรื่อง...ธรรมดาโลก
เหมือนนิยายรัก,โศก ใส่สี
จริงคือเท็จแต่เท็จจริงมันไม่มี
บนเส้นทางสายนี้..จึงอย่างนั้น.(ยังไม่ชินอีกหรือครับ) ลุงหมู บ้านยะมะรัชโช

ธรรมดา ธรรมดา คาถาท่อง
อย่ามัวร้อง ว่าแพ้ มันแค่ฝัน
ธรรมะ ทำใจ ต้องคู่กัน
เมื่อสวรรค์ มีตา ฟ้าคงเห็น

นี่..ปลอบใจตัวเอง..ใช่ไม๊ ?
ยิ่งปลงยิ่งไปยิ่งใช่เล่น
รอสวรรค์ช่วยทำยิ่งลำเค็ญ
เพราะความจริงก็เห็น...เป็นไปไม่ได้...ลุงหมู บ้านยะมะรัชโช

เป็นทางออก ที่เฉาโฉด โกรธสวรรค์
ไม่ลงฑัณฑ์ ไร้ตา เหมือนบ้าใบ้
ปล่อยคนผิด ลอยนวล มากวนใจ
เชื้อโรคร้าย แผ่กระจาย ไปหลายวา

แค่เข้ามาทดสอบตอบความแกร่ง
ว่ามีแรงหรือท้อถอยคอยวาสนา
สิ่งที่เป็นด้วยโชคช่วยหรือนำพา
แค่นั้นหนาอย่าคิดมากให้ยากนาน ...FreeDom Mind ‎...