วันจันทร์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

อย่า-กลัว




อย่ามาคิดสงสารพาลมารัก
อย่าหว่านชักแม่น้ำหมายตามสอย
อย่าเอ่ยอ้างวาสนาพาเลื่อนลอย
อย่ามัวคอยเอาใจไม่ได้การ

กลัวใจจะอ่อนไหวไปตามนั้น
กลัวว่าวันผ่านพ้นจนเกินขาน
กลับรับปากเขาไปไม่ช้านาน
กลัวสงสารตัวเอง..แบบเกรงใจ


อย่ามาตีสนิทมีพิษซ่อน
อย่ามาอ้อนอ่อนหวานพาลอ่อนไหว
อย่ามาแกล้งทำดีต่อนี้ไป
อย่ามาใกล้ อย่ามา..มองตากัน

กลัวอ่อนไหวในคำทำให้หมอง
กลัวน้ำตาจะนองเพื่อนพ้องขัน
กลัวพบความโศกเศร้าไม่เท่าทัน
กลัวจะฝันสลายกลางสายชล..

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น