ดอกไม้ชีวิต

ดอกดาหลาข้างบ้าน ยังบานเด่น

ฤดูกาลผ่านเห็น เช่นวิถี

อีกไม่นานกลีบเฉา ใต้เงานี้

เหมือนกับชีวิตคน..ใช่ทนทาน (โอชิน)

มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

ยากจะหาคงขัยนะสังขาร

จะขี้เหร่หรืองดงามไปตามกาล

ก็ต้องผ่านจากกันเป็นมั่นคงฯ (Wut Na Arunruang)

ยากดีมีจน ก็คนนะ

อย่ากักขละเสพสุม จนลุ่มหลง

เผื่อแผ่แบ่งปัน ปลดปลง

ก่อนจะลงสู่ภพ..จบเวลา..(โอชิน)

ใช่ยาวนานกาลวัยในชีวิต

จากเริ่มจนจบปิดจากโลกหล้า

ดี ชั่ว ชื่อชัดเป็นอัตตา

ตราบเมื่อสิ้นชีวาให้โลกจำฯ (Wut Na Arunruang)

หยั่งราก

เบื่อดิ้นรนทุรน ทุราย

เบื่อตะเกียกตะกาย หมายฝัน

ถึงตำแหน่งใหญ่โต โอ่กัน

ประชันโอ้อวด นวดคาง

เหยียบย่ำทับถม จมเกือก

ตาลีตาเหลือก เลือกข้าง

สวมเสื้อต้องสี นี้นาง

แบบอย่างตัวกู อยู่เป็น

ใครใหญ่ใครอยู่ ดูออก

รากงอกชอนไช ให้เห็น

หยั่งลึกยิ่งยาก กระชากกระเด็น

ซ่านเซ็นแตกฝอยร้อยรัด

เหนียวแน่นแผ่กว้าง สางยาก

ลำบากขุดรื้อ กำจัด

ยึดแล้วเข้าเส้น เด่นชัด

ยิ่งกว่าหมัดกัดกิน สุนัขจร.

วันยุ่ง ๆ

นัดพบกันตรงนี้ นะที่รัก

ยามแดดหักมุมแสง ด้วยแรงฝัน

เดินลัดเลาะเกาะแก่ง แข่งตะวัน

เช้าวันจันทร์เร่งรีบ บีบโมงยาม

มีอะไรหลายอย่าง วางรออยู่

มีกระทู้หลายประเด็น เป็นคำถาม

เปิดหน้านี้หน้านั้น หัวสั่นตาม

เปิดข้ามข้ามรอก่อนนะ จะประชุม

งบประมาณหน้าหนึ่ง มาถึงเปิด

โครงการเลิศเป็นร้อย คอยกองสุม

เพิ่งปิดงบเมื่อวาน งานยังรุม

ดูแล้วกลุ้มใจจัง..หวังจะลา

ฝันไปนะพักผ่อน ณ ตอนนี้

ไร้ความดีแถมความชั่ว เกิดทั่วหน้า

ไม่ขึ้นขั้นเงินเดือน เหมือน(เคย)ทำมา

เพราะศาตรา อยู่ในมือ ผู้ถือครอง

รูโหว่โชว์นโยบาย

รูโหว่ โผล่ช่องว่าง

ลู่เป็นทาง ล้างไม่สิ้น

ใต้พรม ซุกถมดิน

มันจะกิน ถึงไหนกัน

สงสาร เด็กตาดำ

หลอกให้จำ คำสร้างสรรค์

เพื่อหนู ให้รู้ทัน

โลกในฝัน อารยะ

แฮะแฮะ และก็เหลว

สังคมเลว ผู้ใหญ่คะ

หลอกเด็ก เล็กจะจะ

ถามหนูนะ จะบอกใบ้

อะไร ก็ไม่รู้

มาให้หนู เล่นอยู่ได้

สมองหนู รู้เท่าไร

ท่านรู้ไหม ใครโง่ลง

วันวัน เล่นแท็บเล็ต

รู้เท่าเป็ด อยากเป็นหงส์

ช้ำชอก บอกตรงตรง

หนูจะปลง กับใครดี

         

แอก

ปลดแอก ที่แบกไว้

ก่อนจะตาย กลายเป็นผี

ทำได้ เท่าแรงมี

คงจะดี กว่าไม่ทำ

คร่ำครวญ ชวนให้เศร้า

มันปวดร้าว ราวโลกช้ำ

ใครเล่า เศร้าระกำ

จึงต้องจำ ให้เป็นไป

สองมือ ที่กอบกู้

เราซิรู้ ได้ถูไถ

พลังร่วม ยังอีกไกล

เมื่อหัวใจ ใช่หนึ่งเดียว..

แบ่งปัน

สวัสดีวันหยุด ผุดผ่องใส
ด้วยหัวใจมาตรฐาน การรู้สึก
กับความชั่วความดี ที่สำนึก
จิตตรองตรึกกลั่นกรอง เป็นของเรา

ไม่มีใดด้านเดียว ที่เกี่ยวข้อง
ล้วนมีสอง สาม สี่ หน่อ ปลี เหง้า
จงพิเคราะห์ข่มจิต ก่อนคิดเอา
ขจัดเขลาสร้างปัญญา ตามท่าที

หยิบได้มากปัญญาเกิด ประเสริฐนัก
ไม่ต้องหนักแบกทุกข์ แสนสุขขี
หากวางทุกข์ไม่ได้ มากมายมี
ใช้ความดีผลักดัน มันพ้นไป

เป็นผู้ให้เสียบ้าง บางอย่างนั้น
หัดแบ่งปันวิมุติ พิสุทธิ์ใส
สังคมยังต้องการ ธารน้ำใจ
สละได้ก็เบา และเท่าทัน

หากคิดเข้าไม่คิดออก ขอบอกให้
พอกพูนไว้หมักหมม อาจจมท่าน
เมื่อความโลภถมร่าง แทนรางวัล
ถึงวันนั้นได้อะไร พึงไตร่ตรอง

หากแบ่งปันวันนี้ มีผู้รับ
สังคมจับตาแล ใช่แค่สอง
ความเหลื่อมล้ำมากล้น จนท้นนอง
แค่แบ่งของเหลือใช้..ก็ได้บุญ

เบื่อ

เบื่อสังคมไฮโซ ที่โก้เก๋

เบื่อทะเลเบื่อเกาะ เพราะไม่เชื่อ

เบื่อคนมากวุ่นวาย ไร้จุนเจือ

เค็มกว่าเกลือ ไร้เผื่อแผ่ เห็นแก่ตัว 

เบื่อสังคมแก่งแย่ง เบื่อแข่งขัน

ไม่แบ่งปันน้ำใจ เอาใส่หัว

ความชั่วให้เพื่อนไป ดีใส่ตัว

หลงเมามัว อำนาจ..วาดวิมาน

อย่าได้เสียเวลา (กับ) คำว่าเบื่อ

เวลาเหลือไม่มาก จากที่ผ่าน

ทำประโยชน์ใดบ้าง เป็นทางการ

หรืองุ่นง่าน ไปวันวัน แค่นั้นพอ ..

(ถามตนเอง)