ใครปีกหักร้าวราน ซานมาหา
ก็เยียวยาให้หาย ไร้แผลสิ้น
ให้แรงใจเต็มร้อย แล้วปล่อยบิน
ทั้งที่ใจแหว่งหวิ่น สิ้นราคา
Mattsi Peematt
เป็นที่พึ่ง ร่มไทร ให้ใครรัก
ใครขาแง่ง แข้งหัก มักมาหา
เป็นที่พัก คนเศร้า เหล่านกกา
เป็นบุญตน บุญตา สง่างาม...
น้ำตาไหลในอก สะทกสะท้าน
แกล้งหน้าบานเต็มหน้า ว่าใจชื่น
แท้ที่จริงอกร้าว เกินกล่าวกลืน
จำต้องฝืนยืนอยู่ เพื่อผู้คน..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น