เออเนอะ !!

ฝนพรำพรำย้ำความหม่น
หมาน้อยวน หาที่ใหม่ ซุกไออุ่น
เจ้าเลือกที่ ผ้าเช้ดเท้า เข้าซุกซุน
เราก็หมุน ตัวนอน ย้อนที่เดิม..(โอชิน)

แดดแจ้งเพล้ง ฮาย...ชาด อากาศร้อน
คิดจะนอน พัดลมเป่า เอามาเสริม
อยากเดินห้าง กินแอร์ เหมือนแต่เดิม
กลัวสิ่งเพิ่ม ใหม่-มา....คือ คาร์บอมบ์ (อัง เมืองคอน)

ถ้าอยากเย็น มาน้องมา มาภูเก็ต
เย็นสะเด็ด ฝนพรำ ลำนำหอม
แผ่นไหวบ้าง เล็กน้อย คอยพยอม
เสบียงพร้อม เตรียมเผ่น เล่นกับภ้ย (โอชิน)

แผ่นดินไหว...อย่าไหวตาม ยามต้องวิ่ง
พี่รีบชิ่ง อย่าแลหลัง หากยังไหว
ถ้าแผ่นดิน สงบงาม ในยามใด
หวังอยากไป เยือนภูเก็ต...มิเท็จเลย (อัง เมืองคอน)


มาตอนนี้ ตื่นเต้นดี นะพี่น้อง
ฟ้าก็ร้อง ฝนก็พรำ ฉ่ำระเหย
ใช่พูดเล่น น่าเที่ยว เชียวนะเอย
อย่าอยู่เฉย นะน้อง ต้องรีบมา. (โอชิน)


สึนามิ...มิกล้าสู้ รู้ว่าแย่
แรงไม่แพ้ ไฟใต้...ไม่ขายหน้า
แต่หากมี มิน้อย รอยน้ำตา
จึงหวังว่า ไม่มี ดีหวาครัน..(อัง เมืองคอน)

ภัยทั้งหลาย ทั้งเพ ที่มีอยู่
เราคือผู้ สร้างปัญหา ช่างน่าขัน
พอมันย้อน มาหาตัว กลัวจนสั่น
คงถึงวัน สนอง กฎจองเวร..(โอชิน)
.......

ใกล้เข้ามา ทุกที แล้วชีวิต
ผืนแผ่นดิน วิปริต...ถิ่นอาศัย
โดดเดี่ยว เปลี่ยวร้าง เลือนลางไฟ
สภาวะ เปลี่ยนไป ทุกวี่วัน...(อัง  เมืองคอน)

โลกใกล้ดับ สลาย กลายเป็นเถ้า
ใช่แค่ข่าว ลือเล่น เร้นเพื่อหวั่น
ความจริงยิ่ง กว่าข่าว จงเท่าทัน
ต้องรับมัน ให้ได้ ว่าเป็นจริง..(โอชิน)