จะหลั่งถ้อยร้อยริน..จินตนา..... อหังการ์ท้าโลกแม้โศกศัลย์.... จะยืนหยัดแข็งขืนเพื่อยืนยัน.... เดินตามฝันท้าทายลมหายใจ...
วันอังคารที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2554
...?...
สะทก สะท้าน สะอื้น
เมื่อแผ่นผืน ดินนี้ ปรี่ด้วยน้ำ
เดือดร้อนกัน ทั่วประเทศ ทุกเขตคาม
นั่นรัฐบาล ตามใคร ..ไปเขมร
เที่ยวขี่ม้า เลียบค่าย ทำไมเล่า
อัญเชิญเขา เข้ามา อย่าทำเร้น
คารวาน ต้อนรับ จับประเด็น
ทำตัวเช่น เป็นอยู่ ดูชอบกล
คนเขารู้ เข้าใจ ใครนายก
ทำตลก แถวชายแดน แสนสับสน
เชิญกลับเข้า มานั่ง บัลลังก์ตน
อย่าเล่นกล เช่นนี้ ไม่ดีเลย
กลับมาช่วย คนกล้า กาเบอร์หนึ่ง
ให้ซาบซึ้ง ถึงก้นบึ้ง อย่าพึงเฉย
เขานั่งรอ คนช่วย หวังรวยเลย
พี่น้องเอ๋ย ที่ช่วยนั้น คนชั้นไหน
ลดภาษี รถยนต์ คนเห็นเห็น
ดีใจจน เนื้อเต้น ได้รถใหม่
เต็มถนน รนแคม แถมกันไป
ขับอย่างไร รถติด (ค่อย) คิดอีกที
ทำเข้าไป ทุนนิยม สมคุณค่า
ให้ประชา ถึงพร้อม การย้อมสี
หลงอยู่กับ วัตถุ ลุโลกีย์
เปลี่ยนวิถี งดงาม ตามนายทุน
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น