วันเสาร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2554

ยิ้มกลางสายฝน





ลมกระชากกิ่งไม้ที่ใกล้บ้าน
ให้หักราญลงมาคาถนน
หวีดหวิวหวือผือกระโหมแรงลมบน
ประตูกลทุกทิศปิดปังปัง

ทั้งเสียงฝนเสียงลมโหมกระหน่ำ
กระชากช้ำตะลึงลนเกินคนสั่ง
อะไรนี่ลมโยกโบกประดัง
มาอีกครั้ง ลมฝน...เกินทนแล้ว




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น