สุภีวดา สุภาวดี ....
เสียงขลุ่ยครวญใจมันหวลไห้ส
แม่งามงอนที่เคยขอนสิหายไหน
แตะขลุ่ยผิวพริ้วทำนองอาวรณ
น้ำตาไหลใครจะเห็น เช่นคนตรม
เสียงขลุ่ยครวญใจมันหวลไห้ส
แม่งามงอนที่เคยขอนสิหายไหน
แตะขลุ่ยผิวพริ้วทำนองอาวรณ
น้ำตาไหลใครจะเห็น เช่นคนตรม
อัศนี พลจันทร์ อัยการเก่า
เขียนเพลงเล่า ความคิด ด้วยจิตมั่น
ทั้งความเหงา ความคิดถึง ความผูกพัน
ความรักชาติ บ้านเมืองนั้น เกินบรรยาย
เขียนเพลงเล่า ความคิด ด้วยจิตมั่น
ทั้งความเหงา ความคิดถึง ความผูกพัน
ความรักชาติ บ้านเมืองนั้น เกินบรรยาย
...
เสียงขลุ่ยครวญ หวลไห้ ใจโหยหา
ใยน้ำตา เจ้ากรรม ทำหน้าเปื้อน
ดาวกระพริบ เริงร่า มองหาเดือน
ใครเป็นเพื่อน คืนเหงา ใต้เงาจันทร์
ฟ้าคืนนี้ สีเทา เงียบเหงานัก
เสียงขลุ่ยทัก ถามทวง ถึงห้วงฝัน
พร้อมกล่อมขับ หลับไป ในนิรันดร์
ขอแค่ฉัน ฝันว่า...เธอมาเคียง
เสียงขลุ่ยออดเอียดเสียดหู
โฉมตรูเจ้าอยู่หนไหน
ทิ้งข้าให้เหงาเศร้าใจ
หาใครเป็นเพื่อนเดือนเอย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น