เมื่อต้องตก มาอยู่ ในหมู่โจร
จะตะโกน ร้องไป ให้ใครเห็น
มันปล้นความ ถูกต้อง ทำนองเป็น
ไปสรวงเซ่น พวกกู ในหมู่เดียว
คือวิสัยพิสัยนิสัยสร้าง
จริตร้างแรมรุจน์สุดถวิล
กุศลกรรมบถลดจากจินต์
สุดสิ้นคุณธรรมจะดำรงฯ Ayothaya Sarawut
หลงเข้าหมู่เมืองมาร อย่าพาลหลง
เศษหญ้าเศษฟาง กลางป่าดง
อาจจะชง เป็นโอสถ รสโอชา..
รอยกรรมกับกุศลนั่นแหละหนา
ไหนจะเรืองเฟื่องฟูยิ่งตรูตรา
เมื่อผ่านช่วงเวลาแห่งขึ้นลงฯ Ayothaya Sarawut
ไร้คนดีให้กราบไหว้ มือซ้ายขวา
เท่าที่เห็น กอบโกยโกง ส่งทันตา
พสุธา สิ้นมนต์ ของคนดี
***ผิดฉันทลักษณ์อยู่บ้าง..เพราะคัดลอกมาจากการโต้ตอบ***
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น