หัวใจ.ละเหี่ย.เป็นเบี้ยล่าง
คนสมอ้าง.ถือกฎหมาย.ช่างขายหน้า
เที่ยวข่มขู่.เชิดหู.ดูหางตา
จะรู้ว่า.ใครแน่..มาแก้อาย
มาเจอคน.รู้กว่า.ทำหน้าเร้อ
แล้วจะเจอ.ถูกฟ้อง.ต้องกฎหมาย
สวัสดิการ.ของคน.ป่นทำลาย
ไม่กลัวตาย บอกให้รู้..ดูต่อไป
ในเมื่อรอมชอม.ไม่ได้ผล
ก็แค่คน.เหมือนกัน.ไม่หวั่นไหว
ถึงเวลา.ต้องล้าง.หรืออย่างไร
ฟ้องมันให้.รู้ว่า.ใช่ค้าความ
แต่ต้องการ.มาตรวัด.บรรทัดฐาน
เมื่อทำงาน.ไร้ยุติธรรม.ถูกหยันหย
มันต้องเล่น.บทหนัก.กันสักยาม
แล้วนับหนึ่ง.สองสาม.ก้าวข้ามไป
ถึงทางตัน.หันมาสู้.เพื่อดู
เขาก็คน.เราก็คน.ทนไม่ไหว
ถูกบีฑา.บ้าบอ.ท้อทำไม
ใยไม่ใช้.กฎหมาย..ไว้ช่วยคน
หรือว่ากฎหมาย.บ้านเมืองนี้
เขียนให้มี.เข่นฆ่า.โฉดช้าฉ
ไม่ได้แก้.ปัญหา.ประชาชน
เพราะว่ามนต์.แห่งกฎหมู่..มันดูดี
เพลานี้.คนดี.ล้วนหนีหาย
เหลือเพียงใหญ่.คับฟ้า.ประดาผี
สูบไม่เลือก.เกลือกกระหาย.ในบ
ไม่รักษา.หน้าที่.พลีแผ่นดิน (หวาน คำ)
เพราะสันดาน.คนดี.ที่ถูกต้อง
ไม่สนอง.อำนาจ.จนชาติสิ้น
ข้าราชการ.ตัวดี.ที่โกงกิน
เพราะใช้ลิ้น.เลียหวัง.เด่นดังดี
แค่เขาโยน.ตำแหน่งใหญ่.ก็ใจปล
ลืมตัว.ลืมตน.ลืมหน้าที่
รับใช้เยี่ยงทาสกระวาดกระวี
ลืมศักดิ์ศรี.ความเป็นคน..สับสนจริง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น