วาง

เมื่อไม่ประมาณตนก็ทนเหนื่อย
หนักขึ้นเรื่อยเมื่อไม่วางอยู่อย่างนี้
ถ้าหากวางลงได้นั่นแหละดี
วางเพื่อที่จะว่าง...ควรวางลง

Pongpol Jindapol

...@ เรื่องอะไร จะวาง ลงให้เหนื่อย
ถึงจะเปื่อย ก็ไม่วาง ให้ห่างเหิน
แม้แต่ก้าง ยังหวง อย่าล่วงเกิน
มนุษย์เดิน ตามรอย เป็นร้อยพัน

 

Phisin Jaturabundit ‎
"กระดูกชิ้นโต" โอ๊ะโอ มองเห็นภาพ
พอจะทราบ รู้ซึ้ง ซึ่งปัญหา
อุปสรรค ขวากหนาม ตามตำรา
เกินปัญญา ที่จะแก้ แน่นอนเรา

 

 

Chintana Kongmuanpetch ‎....
ปัญหามีไว้แก้ไม่แพ้พ่าย
แต่อย่าใช้โลภะมันจะยุ่ง
อีกโมหะไม่ละวางนังตังนุง
มาแต่งปรุงเพิ่มรส..หมดกลิ่นเดิม

 

อติเทพ จินดา

เศษกระดูก ถูกคนมอง ของไร้ค่า
สำหรับหมา มีค่า มหาศาล
คือเรื่องจริง ได้สิ่งของ ตามต้องการ
ได้เจือจาน ความสุขใจ ให้ทุกคน

 

Pinit Sukha ‎.
ท่านเอย ท่าน ข้า หลวง
ลมเลลวง ยกประชา อ้างว่าท่าน
แทะถาก สังคม ปมประจาน
เนื้อทาน กระดูกเหลือ เถือบุญคุณ

 

 

Chintana Kongmuanpetch

ข้าของหลวง ยิ่งกว่า ขี้ข้าราษฎร์
ไว้รองบาท นักการเมือง เรื่องขื่นขม
ประชาชน เลือกมา น่านิยม
เศษสังคม จึงอัดแน่น เต็มแผ่นดิน

 

 

Chintana Kongmuanpetch

ขอทานถือ กะลา เป็นยาจก
จะหยิบยก เพราะจนยาก ตากหน้าขอ
แต่ขอทาน ใส่สูท พูดสอพลอ
เท่าไรก็ ไม่พอ..โอ้ขอทาน

 

Sirichai Wisarakan ‎.
ถือกะลาขอทานท่านก็ว่า
จึงเปลี่ยนใจวางกะลามาขอท่าน
ปล่อยกระดูกก็กลัวถูกท่านรับทาน
คาบอยู่นานกรามค้างไม่ว่างวาง

 

 

Chintana Kongmuanpetch ‎...
อันว่าโลภล้นพ้นจนน่าเกลียด
แขนก็เดียดปากก็คาบงาบทุกอย่าง
ไม่ว่าดินหินทรายตามรายทาง
คงจะเก็บไปสร้าง..ทางไปตาย...